De VS zet mensenrechten en democratie wereldwijd onder druk

'Het wereldwijde mensenrechtensysteem verkeert in gevaar. Onder de meedogenloze druk van de Amerikaanse president Donald Trump, en voortdurend ondermijnd door China en Rusland, wordt de op regels gebaseerde internationale orde verpletterd, waardoor de structuur waarop mensenrechtenverdedigers zijn gaan vertrouwen om normen te bevorderen en vrijheden te beschermen, dreigt te verdwijnen.' Zo opent directeur Philippe Bolopion van Human Rights Watch het jaarlijkse rapport over de mensenrechtensituatie van deze organisatie. En dan heeft hij Gaza nog niet genoemd.  Er is sprake van een 'democratische recessie' en die is niet begonnen bij de herverkiezing van Trump, schrijft Bolopion. Het is een langer lopende trend. 'Volgens sommige maatstaven is de democratie nu terug op het niveau van 1985, met 72 procent van de wereldbevolking die onder een autocratisch regime leeft. Rusland en China zijn vandaag de dag minder vrij dan 20 jaar geleden. En dat geldt ook voor de Verenigde Staten.' En minder democratie gaat hand in hand met schending van mensenrechten. Trump kan verantwoordelijk gesteld worden voor de recente export van deze trend. 'Trump heeft autocraten aangemoedigd en democratische bondgenoten ondermijnd. Terwijl hij sommige gekozen leiders in West-Europa berispte, spraken hij en hoge functionarissen hun bewondering uit voor extreemrechts in Europa. Hij steunde autocraten zoals de Hongaarse premier Viktor Orbán, de Turkse president Recep Tayyip Erdoğan en de Salvadoraanse president Nayib Bukele, terwijl hij tegelijkertijd de decennialange Amerikaanse steun aan de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman en de Egyptische president Abdel Fattah al-Sisi voortzette.' En waar mogelijk proberen de zakenlieden uit zijn omgeving namens hem invloed te krijgen op regeringen en parlementen om hen onwelgevallige besluiten af te blazen of terug te draaien. Zo werd het Afrikaanse Lesotho gedwongen Musk tegemoet te komen met een versnelde vergunning voor Starlink nadat Trump het land extreem hoge invoerrechten had opgelegd. Lesotho verdiende namelijk goed aan de export van spijkerbroeken naar de VS maar importeerde volgens Trump te weinig uit zijn land.  Invloed op Europese besluitvorming De Franse NGO Bloom publiceerde gisteren in samenwerking met het Duitse Der Spiegel en het Zweedse Aftenbladet een onderzoeksrapport over de Amerikaanse inmenging bij het terugdraaien van Europese duurzaamheidsrichtlijnen voor bedrijven. Eind vorig jaar bekrachtigde het Europees Parlement met een rechtse meerderheid de versoepeling van de European Corporate Sustainability Due Diligence Directive (CSDDD). Die richtlijn stelt bedrijven verantwoordelijk voor het meewerken aan klimaatdoelen en bevordering van mensenrechten. Bedrijven moeten ook hun onderaannemers en leveranciers daar aan houden. De versoepeling past in de 'vereenvoudigingsagenda' van de nieuwe Europese Commissie die in feite neerkomt op het terugdraaien van de oorspronkelijke Green Deal. De versoepeling houdt in dat alleen hele grote bedrijven aan de regels moeten voldoen. En bedrijven die wel onder de regels vallen, moeten minder onderzoek doen dan voorheen naar bijvoorbeeld mensenrechtenschendingen bij toeleveranciers.  Bloom deed onderzoek naar wat er voorafging aan de besluitvorming over het eerste deel van deze 'vereenvoudigingsagenda'. Daarin speelde het Zweedse conservatieve Europarlementslid Jörgen Warborn als rapporteur de hoofdrol. Tussen januari en oktober 2025 ontmoette de Zweedse Europarlementariër meer dan tien keer Amerikaanse lobbyisten, regeringsvertegenwoordigers zowel als lobbyisten van voornamelijk de olieindustrie. 'Jörgen Warborn, een belangrijk doelwit, werd hun voornaamste gesprekspartner en medeplichtige: in minder dan een jaar tijd ontmoette hij vier keer de Amerikaanse Kamer van Koophandel in België, een record voor een lid van het Europees Parlement.' Verder schrijven de onderzoekers: 'Naast zijn ontmoetingen in Brussel met Amerikaanse lobbyisten in zijn hoedanigheid als Europarlementariër, nam Jörgen Warborn ook de rol op zich van voorzitter van twee lobbygroepen die de belangen van het bedrijfsleven behartigden, en woonde hij vier internationale fora bij die werden georganiseerd door de International Democracy Union (IDU), een organisatie die in 1983 werd opgericht door onder anderen Margaret Thatcher en George Bush, om een ​​conservatieve en neoliberale agenda te promoten.' Met rapporteur Warborn bond de EPP fractie zich zo aan de belangen van de VS en het Amerikaanse bedrijfsleven. De nieuwe richtlijnen voor een zorgvuldige en verantwoordelijke bedrijfsvoering gaan pas in 2029 in. Ze moeten in 2027 in de nationale wetgeving verankerd worden.  Inzet van religie De Amerikaanse bemoeienis met de rest van de wereld openbaart zich ook op het terrein van de religie. Aangespoord door uiterst rechtse Amerikaanse 'evangelicals' komt Trump, zelf bepaald geen streng gelovige kerkganger,  in actie voor de 'bescherming van het christendom' elders in de wereld. In Nigeria zelfs met bombardementen. Afgelopen kerstdagen gaf Trump opdracht locaties in het noordwesten van Nigeria te bombarderen vanaf een schip voor de kust. Dat was het resultaat van jarenlang lobbywerk van christelijke activisten, Republikeinse wetgevers en Amerikaanse beroemdheden. Dat er in Nigeria moordende bendes rondlopen staat wel vast. Maar de situatie is wat minder simpel dan de Amerikanen doen geloven. De cijfers waarop zij zich baseren worden ook door hun voornaamste bron Intersociety niet zeker geacht. Veel is gebaseerd op informatie van christelijke belangengroepen zoals Open Doors en nieuwsberichten. Intersociety bezoekt zelden alle delen van het land en leidt de religie van slachtoffers af uit aannames. Zo citeerde men een Al Jazeera-bericht over ontvoerde boeren en voegde eraan toe dat het ‘voornamelijk christenen’ waren – wat niet in het originele bericht stond. De export van uiterst rechts Amerikaans christendom is al lang geleden begonnen. In het katholieke Brazilië winnen vanuit de VS gesteunde fundamentalistische religieuze stromingen (Baptisten, Pinkstergemeente) steeds meer terrein. Ze zijn een belangrijke steun voor de autoritaire ex-president Bolsonaro, die tot 27 jaar cel is veroordeeld wegens een couppoging na zijn nederlaag in de laatste verkiezingen. Trump steunt hem. In de VS wacht zijn zoon Eduardo op nieuwe kansen. In Nederland was onlangs gebedsgenezer Tom de Wal in het nieuws. Hij is een volgeling van Rodney Howard-Browne, een welvaartsevangelist uit Florida die leert dat God geloof en donaties beloont met materiële voorspoed, gezondheid en succes. Hij is een van de predikers die Donald Trump heeft gezegend in het Witte Huis. Volgens Howard-Browne is Trump door God gestuurd als „sloopkogel” om de wereldorde omver te werpen. 'Turning Point USA' van de doodgeschoten extreemrechtse Charlie Kirk heeft sinds kort ook een Nederlandse versie: Turning Point Nederland. De organisatie wil opkomen voor conservatieve waarden op onder andere universiteiten.

Door: Foto: Dennis Maliepaard on Unsplash

Closing Time | The Soggy Bottom Boys

, door

O Brother, Where Art Thou?

26 jaar geleden kwam deze geweldige film uit die zich afspeelt in het landelijke Mississippi in de zomer van 1937. De film volgt drie ontsnapte gevangenen die op zoek zijn naar een verborgen schat, en hun ontmoetingen met tal van uiteenlopende mensen. Het verhaal is een moderne satire die losjes gebaseerd is op Homerus epische Griekse gedicht De Odyssee.

And for all you woke, liberal, treehuggin hippies, just sit back and click them play button.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Dunk 🐝 (cc)

Clintel en de kunst van twijfel

, door

Sargasso en de klimaatcriminele Stichting Clintel kennen elkaar al jaren. Oude vrienden, zou je bijna zeggen. In de zin waarin je ook een mug en een klamboe oude vrienden kunt noemen. We troffen elkaar regelmatig en hebben een, eh, wat gecompliceerde geschiedenis. Maar de afgelopen jaren was de liefde wat bekoeld. Tot nu, want Clintel heeft een overwinning te vieren, een moment van triomf die tegenwoordig een zeldzaamheid is bij de klimaatontkenners.

Het KNMI paste namelijk, op aandringen van de stichting, een historische meetreeks iets aan. Enkele oude hittegolven kwamen daardoor terug in de statistieken. Voor Stichting Clintel voelde dat als een overwinning. Jarenlange kritiek leek plots bevestigd. De vlag kon uit. De socials in de feeststand. De champagne ontkurkt. Want zie je wel: ze hadden gelijk. Op één punt, in een dataset. En voor de rest natuurlijk nog steeds niet.

De correctie waar het om gaat is technisch. Het gaat om homogenisatie van meetgegevens in De Bilt. Oude metingen worden gecorrigeerd om veranderingen in meetopstelling, omgeving en instrumenten te compenseren. Dat proces levert soms bijstellingen op. In dit geval bleek een eerdere correctie te grof. Zeven hittegolven uit de eerste helft van de twintigste eeuw werden opnieuw erkend. Dat is alles. Geen revolutie. Geen herziening van het klimaatbeeld. Geen breuk met decennia onderzoek. Geen reden voor overwinningsparades.

Foto: "20 februari 2010, Gemeenteraadsverkiezingen" by Sierag is licensed under CC BY-NC-SA 2.0

Gemeenteraadsverkiezingen terwijl er een nieuw kabinet staat…

, door

In een eerder stuk wees ik op het risico dat de formatie zó vertraagd zou worden dat de gemeenteraadsverkiezingen als een soort referendum over de formatie zouden gaan functioneren. Ik prijs me gelukkig dat ik het fout heb. Het ziet er naar uit dat er over een maand een nieuw kabinet staat, waarvan we mogen hopen dat het de eerste stormen gaat doorstaan. Maar waar gaan de komende gemeenteraadverkiezingen dan over?

Zo eind februari, begin maart zal er een regeringsverklaring afgegeven worden in de Kamer, waarna het debat daarover begint. Dat zal wel een dag of twee gaan duren, hoewel de verwachting dat die veel korter zal blijken te gaan duren ook gerechtvaardigd is. Immers, alle partijen hebben de ruimte om met het minderheidskabinet te onderhandelen over de accenten en richtingen die zij graag zien, en ze lopen het risico dat ze hun zin krijgen. Misschien wordt de kortste kabinetsformatie in vele jaren daarmee toch de langste……

Deze situatie heeft in ieder geval tot gevolg dat er meer ruimte is voor echte gemeentelijke verkiezingscampagnes. En ook daar heeft het lang aan ontbroken. Sinds een paar decennia hebben we veel lokale partijen die pretenderen beter dan de landelijke partijen te weten wat er lokaal speelt, wat er nodig is en hoe dat dan moet. Dat is eigenlijk een beetje onzin, want de politici van lokale afdelingen van landelijke partijen wonen ook in dezelfde gemeenten, weten net zo goed wat er aan de hand is, en hebben evenveel mogelijkheden om daar programmatisch mee om te gaan. Het probleem zit hem in het gedrag van landelijke politici en de fracties waar ze onderdeel van zijn: ze hebben meer dan eens landelijke thema’s de overhand gegeven waardoor de gemeentelijke programmapunten naar de achtergrond verdwenen en vaak zelfs helemaal onzichtbaar werden.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Closing Time | Kronos Quartet – Oh Mother, The Handsome Man Tortures Me

, door

Het vermaarde Kronos Quartet speelt hier een traditioneel Irakees liedje: ‘O moeder, die knapperd martelt me’. Gearrangeerd inn samenwerking met Lev Zhurbin (a.k.a. Ljove).

Er bestaat een anekdote dat het Kronos Quartet het lied op 22 oktober 2006 speelde tijdens een concert op de George Washington Universiteit als protest tegen de oorlog in Irak (in 2003 door de VS en UK onder valse voorwendselen begonnen):

En toen het Kronos Quartet de vorige avond optrad aan de George Washington University, introduceerde de eerste violist een Iraaks volkslied met een bondige veroordeling van het Amerikaanse beleid (bron).

Foto: Tim Reckmann (cc)

Oekraïne: Make America Irrelevant Again

, door

Donald Trump beloofde ooit dat hij de oorlog in Oekraïne in 24 uur zou beëindigen. Het was geen plan, geen strategie en zelfs geen mislukte poging tot diplomatie, maar vooral een campagnestunt. Een slogan met wereldpolitieke pretenties. Inmiddels is duidelijk wat die belofte waard was: niets. Wat we van Trump gewend zijn.

Sindsdien speelt zich voor Oekraïne steeds hetzelfde toneelstuk af. Trump belt ergens heen, roept dat het “fantastisch” ging, verklaart dat Poetin hem respecteert, en presenteert dat als historisch diplomatiek succes. Ondertussen mompelt Poetin iets half instemmends en blijven Russische raketten Oekraïense steden en energiecentrales raken. De werkelijkheid stoort zich niet aan Trumps zelfverzonnen overwinningsverhalen. En per raket wordt de status van Amerika als wereldmacht ondermijnd.

Poetin gebruikt dit soort onderhandelingen al jaren als pauzeknop: even praten, hergroeperen, herladen, en daarna weer toeslaan. Trump lijkt dat patroon niet te zien, of wil het niet zien. Hij gedraagt zich als iemand die denkt dat een autoritaire leider gevoelig is voor complimenten en borstklopperij, net als hijzelf. Alsof geopolitiek een aflevering van The Apprentice is, waarin je met genoeg zelfvertrouwen vanzelf wint.

Als het niet om mensenlevens zou gaan zou je zijn optreden bijna komisch noemen. Elke nieuwe Russische aanval is een publieke correctie op Trumps grootspraak. Iedere gebombardeerde elektriciteitscentrale zegt: hier stond weer iemand voor lul met zijn ‘deal’.

Foto: ©️ TransDistribution_free use_free share

SLAPP-zaak van “gendercriticus” Caroline Franssen tegen activist Tijn De Jong

, door

ACHTERGROND - Bron: Tessel ten Zweege en Transgender Netwerk                Het conflict tussen de non-binaire  Tijn de Jong en zelfverklaard “gendercriticus” Caroline Franssen begint bij een LinkedIn bericht van Tijn De Jong. Daarin deelt De Jong screenshots van openbare X-uitingen van Caroline Franssen waarin zij trans vrouwen neerzet als  “gevaarlijke, perverse mannen”, en ouders van transkinderen hebben volgens haar “een vorm van Munchhausen by proxy”.

De aanleiding

De Jong vraagt in deze LinkedIn-post aan diens contacten of zij zich bewust zijn van Caroline Franssens uitspraken. Franssen is namelijk coach geweest van onder anderen psychologen, begeleidde ook relaties en individuen. Nu leidt zij coaches op, is therapeut én een lunatic die iedere wetenschap negeert. Zij is ook onwetend over de positie van mensen van kleur.

Franssen negeert daarin dat haar eigen strijd, gelijke rechten voor vrouwen ook nog niet gestreden is, en de toenmalige rechteloosheid nog steeds consequenties heeft in het hier en nu. Voor trans en cisvrouwen.

En deze X symboliseert, met moeite welliswaar, 1 cellige hersen activiteit. Ze had ook Ingrid kunnen heten, van Henk. Franssen is af en toe te gast bij ON.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Closing Time | Elizabeth zingt Final Fantasy

, door

Elizabeth Zharoff kwam hier vaker langs op Sargasso, omdat ze fantastisch commentaar kan geven over mensen die ze hoort zingen, in alle stijlen. Ze kwam hier zelfs een keer langs waarbij ze zichzelf bekeek en beoordeelde, want de dame was niet-onverdienstelijk operazangeres in een eerder leven.

Momenteel is ze vooral actief op Social Media, hoewel ze ook onderzoek doet naar wat er gebeurt in iemands keel die aan het grunten is – maar heeft ze gelukkig ook nog tijd om af en toe zelf iets te zingen. Omdat ze naast zelfverklaard vocal nerd ook een game nerd is, zingt ze hier een stuk uit het computerspel Final Fantasy VIII. Om op te letten: er zijn geen instrumenten gebruikt, alles wat je hoort is haar stem.

Closing Time 🪶 Indigenous Revolution

, door
Subtitles ▶️ CC
Amerika kende een enorme diversiteit aan inheemse volkeren, verspreid over het hele continent. In de Verenigde Staten alleen al zijn er momenteel 574 federaal erkende stammen.
Hier zijn enkele van de bekendste groepen per regio:
Noord-Amerika
  • Cherokee: Historisch gezien een van de grootste groepen in het zuidoosten.
  • Navajo (Diné): De grootste federaal erkende stam, voornamelijk in het zuidwesten (Arizona/New Mexico).
  • Sioux (Lakota/Dakota): Bekende stammen van de Great Plains.
  • Inuit: Inheemse volkeren in de arctische gebieden van Alaska en Canada.
  • Andere bekende groepen: Apache, Cheyenne, Iroquois, Blackfoot en Nez Perce.
Volgende